Στο κέντρο του Τυφώνα.Αδιάφορος για το έξω. Βυθισμένος μόνο στο μέσα. Μακρυά απο το άγχος , τις αγωνίες, τις κακουχίες, τον πόνο. Αδιάφορος για την διαφθορά, την αδικία, την μιζέρια. Μακρυά απο κάθε τι ψεύτικο . Στο κέντρο του Εαυτού βυθίσου. Με την παρηγοριά του Θανάτου αγκαλιά. Με την παρηγοριά του Τέλους στην καρδιά. Μακρυά απο γνώμες, θεωρίες, επιδιώξεις και όνειρα. Στο κέντρο να είσαι. Στην καρδιά του τίποτα.Στην καρδιά της αβύσσου.
Δίχως τίποτα να σε κρίνει με το δάκτυλο για οσα δεν έκανες. Δίχως κανέναν να σε δείχνει με το δάκτυλο για όσα τυχόν κι αν έκανες. Στο κέντρο δεν υπάρχει κανείς. Δεν υπάρχεις ούτε καν εσυ. Όπως και τίποτα δεν υπάρχει, πέρα απο τις δονήσεις της αβύσσου. Πιστός στο άφθαρτο αιώνιο, μακρυά απο το φθαρτό. Αγκαλιασμένος με οσα ποτέ δεν μπορούν να ειπωθούν. Εκεί, στην ιερή ευλογία του Πόνου, θα βρεις γαλήνη. Στον θάνατο την ύστατη λύτρωση. Εκεί, στο αιώνιο σπίτι θα βρείς ζωή , κι αλήθεια. Εκεί οπου ολα κρίνονται κι ολα μένουν άκριτα. Εκεί, που παύει το μυαλό.
Εκει, που το δάκρυ δεν φοβάται να κυλήσει, κι η καρδιά να ομολογήσεί συγνώμη,Σαγαπώ.
11-10-2020
Ν.Κ