Ο Θεόδωρος Παπαγγελής είναι φιλόλογος και ακαδημαϊκός, γνωστός για το έργο του στη Λατινική Φιλολογία και τη μελέτη της αρχαίας ρωμαϊκής γραμματείας. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και συνέχισε μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στο εξωτερικό, εξειδικευόμενος κυρίως στην επική ποίηση, τον Οβίδιο και τον Βιργίλιο. Διετέλεσε καθηγητής στο Τμήμα Φιλολογίας του ΑΠΘ, όπου δίδαξε για δεκαετίες και συνεισέφερε σημαντικά στην έρευνα, στην εκπαίδευση νέων φιλολόγων και στην προώθηση των κλασικών σπουδών στην Ελλάδα. Έχει δημοσιεύσει μελέτες, άρθρα και μεταφράσεις, ενώ συχνά συμμετέχει σε συνέδρια και αρθρογραφία σχετική με τον αρχαίο κόσμο και τη διαχρονική του πρόσληψη. Το πιο πρόσφατο έργο του είναι η μετάφραση του βιβλίου «Μεταμορφώσεις» του Οβιδίου. Σήμερα φέρει τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή του ΑΠΘ.
Κυριακή 31 Μαΐου 2026
Θ.Παπαγγελής: Πολιτισμικός Δυϊσμός, Νεκρές Γλώσσες, Οβίδιος & Κλασικές Σπουδές
Γ. Αντωνόπουλος: Κυκλική Ιστορία, Ηγεσία, Εξωτερική Πολιτική & Μεγάλες Δυνάμεις
Νέο Κόμμα Τσίπρα
Ο γελοίος λαός των Ρωμιών,ο λαός που παριστάνει τους Έλληνες καταχρηστικά, ο λαός που το μόνο κοινό που έχει με τους αρχαίους Έλληνες είναι η γλώσσα (και τίποτα άλλο) το 2019 αποφάσισε να εκλέξει ως πρωθυπουργό ΟΤΙ πιο διεφθαρμένο και ΟΤΙ πιο συστημικό είχε η χώρα απο καταβολής 3ης Ελληνικής δημοκρατίας.Έβαλε στον "πάγκο" τον εντιμότερο πρωθυπουργό που τον κυβέρνησε ποτέ,του μόνου πρωθυπουργού που η κυβέρνηση του είχε απειροελάχιστα ψεγάδια απο άποψη σκανδάλων,την κυβέρνηση του μόνου πρωθυπουργού που σεβάστηκε το δημόσιο χρήμα (κι αυτό πόνεσε πολλούς που έχουν συνηθίσει στην "μάσα").Ψεύτης,ουτοπιστής,ρομαντικός,εκτός τόπου και χρόνου ίσως και όλα αυτά "μαζί" μπορεί να υπήρξε ο Αλέξης Τσίπρας.Δεν υπάρχει πολιτικός που δεν λέει ή που δεν αναγκάζεται να πει ψέματα ή ακόμα και να εξαπατήσει το εκλογικό κοινό.Ο πολιτικός δεν είναι ο σύντροφος ή ο κολλητός μας για να έχουμε τέτοιες απαιτήσεις.Για να πείσει ψηφοφόρους κανείς πρέπει να πει πολλά ή να κάνει πολλά,σε έναν γλοιώδη ανταγωνισμό πειθούς προς ευρύτερες μάζες.Συνήθως αυτό το προκαλεί και η ωμή πραγματικότητα γιατί απο "την απ'έξω" πριν κληθείς να διαχειριστείς την Χ θέση ευθύνης ή εξουσίας,νομίζεις "έτσι" και στην πράξη σου βγαίνει "γιουβέτσι" και νομοτελειακά αναγκάζεσαι να "στρίψεις το τιμόνι" ή να αναθεωρήσεις απόψεις και οπτικές γωνίες που είχες πριν.Είναι ανθρώπινο,είναι λογικό,είναι και αναμενόμενο ειδικά σε μια χώρα όπως η δική μας που η μπούρδα και η παραπληροφόρηση για κάθε τι πάνε σύννεφο.
Πέμπτη 28 Μαΐου 2026
Όλα κάποτε τελειώνουν
Το φτερωτό κουφάρι ή αλλιώς cadaver deserti όπως έγινε "γνωστό" (σιγά τα ωα) στην πλατφόρμα του Χ ήρθε η ώρα να αποχωρήσει οριστικά κι αμετάκλητα.Μετά απο κοντά στα 100 ακάου μέσα σε 3+ χρόνια η εκεί δραστηριότητα ήρθε η ώρα να τελειώσει.Είμαι σίγουρος πως τα φεικ νιους,η ηλιθιότητα,ο οπαδισμός,η χυδαιότητα,η ξεφτίλα γενικότερα θα συνεχίσουν να γιγαντώνονται με αμείωτο ρυθμό.Οι λίγοι που ξεχωρίζουν πραγματικά εκεί μέσα τους εύχομαι ολόψυχα κουράγιο.Δεν ήταν όλα μαύρα,γνώρισα κι ανθρώπους πραγματικά ξεχωριστούς που "τραβάνε" κουπί σε εποχή απόλυτου ζόφου όπως και πραγματικά καλά και ξεχωριστά παιδιά που τους έχει φάει η μαρμάγκα της άγνοιας.
Αν ένας κακός και πραγματικά κακόβουλος τύπος σε αδικήσει είμαι της γνώμης πως πρέπει να του αλλάξεις τον αδόξαστο.Αν σε αδικήσει ένας καλόβουλος άνθρωπος είτε απο βλακεία είτε επειδή παρασύρεται απλά δώσε τόπο στην οργή.Δεν έχει νόημα να αναλώνεσαι.
Δεν σε στεναχωρούν μόνο οι "κακοί" άνθρωποι,αλλά και οι καλοί που απλά δεν ξέρουν τι τους γίνεται και παρασύρονται.
Πέμπτη 21 Μαΐου 2026
Άνθρωπος και Φύση
Στον αρχαίο κόσμο ο άνθρωπος ήταν κομμάτι και τμήμα της φύσης.Τα ζώα ήταν είτε εκπρόσωποι θεών,είτε θεϊκά και τα ίδια.Ακόμα και η σφαγή ζώων για την διατροφική ανάγκη γινόταν με "άλλη" λογική,με σεβασμό προς τις ζωές που αφαιρούνταν.Οι πόλεις χτιζόντουσαν με περισσότερο σεβασμό στο φυσικό τοπίο και γενικά κάθε δραστηριότητα σεβόταν απο σημείο εκκίνησης τον φυσικό κόσμο,ο οποίος ήταν εκτός απο το σπίτι και η μάνα του ανθρώπου,αλλά στην φαντασία των ανθρώπων η κατοικία πολλών θεών και αλλόκοσμων πλασμάτων .Διαφορετικά σέβεσαι ή φέρεσαι στα ζώα και την φύση,απο ένα ποτάμι μέχρι ένα δέντρο και ένα λουλούδι απο την στιγμή που το βιώνεις ως κάτι το θεϊκό.
Ο μονοθεϊσμός είπε στον άνθρωπο πως είναι μοναδικός,ο εκλεκτός του θεού,πως έχει προορισμό να σωθεί μέσα απο την μετάνοια και την πίστη μέσα απο την τήρηση κάποιων κανόνων.Του χάιδεψε με λίγα λόγια φοβερά τον εγωισμό του.Ύστερα μίλησε και στο συναίσθημα του.Αν έκανε κάτι,ήταν να πείσει τον άνθρωπο πως είναι "εκλεκτός".Τον έκανε να πιστέψει πως η φύση είναι το προσωπικό του γήπεδο στο οποίο μπορεί να κάνει ΟΤΙ του καπνίσει με εκείνον πρωταγωνιστή.Ο δε καπιταλισμός είναι γνήσιο,καθαρό παιδί του μονοθεϊσμού,απλά προσαρμοσμένος στα "κάτω".Αυτά συμβαίνουν αν μεγαλώνεις με αίσθηση σημαντικότητας αλλά και αποκομμένος απο την φύση,δηλαδή απο τον ίδιο σου τον εαυτό.