Ο γελοίος λαός των Ρωμιών,ο λαός που παριστάνει τους Έλληνες καταχρηστικά, ο λαός που το μόνο κοινό που έχει με τους αρχαίους Έλληνες είναι η γλώσσα (και τίποτα άλλο) το 2019 αποφάσισε να εκλέξει ως πρωθυπουργό ΟΤΙ πιο διεφθαρμένο και ΟΤΙ πιο συστημικό είχε η χώρα απο καταβολής 3ης Ελληνικής δημοκρατίας.Έβαλε στον "πάγκο" τον εντιμότερο πρωθυπουργό που τον κυβέρνησε ποτέ,του μόνου πρωθυπουργού που η κυβέρνηση του είχε απειροελάχιστα ψεγάδια απο άποψη σκανδάλων,την κυβέρνηση του μόνου πρωθυπουργού που σεβάστηκε το δημόσιο χρήμα (κι αυτό πόνεσε πολλούς που έχουν συνηθίσει στην "μάσα").Ψεύτης,ουτοπιστής,ρομαντικός,εκτός τόπου και χρόνου ίσως και όλα αυτά "μαζί" μπορεί να υπήρξε ο Αλέξης Τσίπρας.Δεν υπάρχει πολιτικός που δεν λέει ή που δεν αναγκάζεται να πει ψέματα ή ακόμα και να εξαπατήσει το εκλογικό κοινό.Ο πολιτικός δεν είναι ο σύντροφος ή ο κολλητός μας για να έχουμε τέτοιες απαιτήσεις.Για να πείσει ψηφοφόρους κανείς πρέπει να πει πολλά ή να κάνει πολλά,σε έναν γλοιώδη ανταγωνισμό πειθούς προς ευρύτερες μάζες.Συνήθως αυτό το προκαλεί και η ωμή πραγματικότητα γιατί απο "την απ'έξω" πριν κληθείς να διαχειριστείς την Χ θέση ευθύνης ή εξουσίας,νομίζεις "έτσι" και στην πράξη σου βγαίνει "γιουβέτσι" και νομοτελειακά αναγκάζεσαι να "στρίψεις το τιμόνι" ή να αναθεωρήσεις απόψεις και οπτικές γωνίες που είχες πριν.Είναι ανθρώπινο,είναι λογικό,είναι και αναμενόμενο ειδικά σε μια χώρα όπως η δική μας που η μπούρδα και η παραπληροφόρηση για κάθε τι πάνε σύννεφο.
Σημασία έχουν τα έργα και οι προθέσεις.Σημασία έχει αν κάποιος κοιτάει το συλλογικό καλό ή τον εαυτό του και την κλίκα του αναφορικά με την δημόσια διοίκηση.Σημασία έχει αν βάζει και σε δεύτερο βαθμό πόσο βάζει το χέρι στο "μέλι" στον δημόσιο κορβανά.Αυτά μπορεί να φαίνονται αστεία στην πιο διεφθαρμένη χώρα της Ε.Ε,αλλά είναι τα πλέον "ουσιώδη".Δεν είναι ουσιώδες αν αναγκάζεται μια κυβέρνηση να βάλει κάποιους παραπάνω φόρους,σημασία έχει που πάνε τα λεφτά αυτά και τι πλάνο ανταπόδοσης αυτών των χρημάτων υπάρχει για το αύριο και φυσικά αν έχει σκοπό σε Χ διάστημα να τους πάρει πίσω αυτούς τους φόρους.Έχει μεγάλη σημασία αν τα λεφτά σου στα ξοδεύουν αλόγιστα ή αν στα κλέβουν διάφοροι κατσαπλιάδες στην δαιδαλώδη διαδρομή της δημόσιας διοίκησης ή αν τα αποταμιεύουν τα επενδύουν και τα σέβονται,δηλαδή αν σέβονται τον μόχθο και τις θυσίες του λαού.Έχει τεράστια σημασία αν ένα δημόσιο έργο κοστολογείται με 100.000 και τελικά βρίσκεται κοστολογημένο δέκα ή και περισσότερες φορές πάνω.Έχει τεράστια σημασία αν ακόμα και η αγορά κωλόχαρτου ή στυλό και χαρτιών για εκτυπωτές στο δημόσιο κοστίζει 10 και κάποιοι το κοστολογούν 500.Έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία και το σε ποιές τσέπες πάνε αυτά τα "παραπάνω" χρήματα.Όπως επίσης τεράστια σημασία έχει αν τα δημόσια έργα γίνονται με απευθείας αναθέσεις σε φιλικές στην Χ κυβέρνηση κοινοπραξίες ή εταιρείες ή αν γίνονται με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον με διαφάνεια και την καλύτερη δυνατή και ασφαλέστερη και ταχύτερη απόδοση του έργου.Σε αυτά τα "μικρά" και "αόρατα" στον μέσο πολίτη οι Συριζανέλ πήραν άριστα (με κάποιες εξαιρέσεις) και ήταν η πρώτη φορά που κάποια κυβέρνηση πήρε άριστα σε αυτό το επίπεδο απο το 74.Κι η μόνη κυβέρνηση που έκανε -αναλογικά- ελάχιστα ρουσφέτια.Η μόνη κυβέρνηση που έλεγε "γιατί αυτό κοστίζει 1000 ενώ μπορεί να κοστίζει 100" και κοιτούσε να το διορθώσει ή να επαναδιαπραγματευτεί συμβάσεις έργων.Που κοίταξε σε κάθε τομέα της δημόσιας διοίκησης γιατί υπήρχε τόσο γιγάντια σπατάλη δημοσίου χρήματος (δηλαδή των φόρων μας) και κοίταξε να το αλλάξει.Αν τα βάλει κάτω κανείς,θα διαπιστώσει πως απο αυτή την "ροή" χρήματος μέσω της κατασπατάλησης δημοσίου χρήματος ή τις υπερτιμολογήσεις έργων τρώνε ΠΟΛΛΟΙ και μαζί με αυτούς ακόμα περισσότεροι.Είναι ένα μικροκλίμα ασύλληπτης σήψης, ανυποληψίας και διαφθοράς μαζί με τα ρουσφέτια, που αυτό σε τελική ανάλυση μας χρεοκόπησε.
"Αυτά" όπως και άλλα σημαντικά,δεν φαίνονται με γυμνό μάτι.Τα σημαντικά στην πολιτική δεν γίνονται γρήγορα ή εύκολα αντιληπτά.Αν ήταν ανεπαρκής σε διάφορους τομείς η κυβέρνηση του 15-19,αν ήταν εντελώς ερασιτέχνες ή ακόμα και γελοίοι μια σειρά στελεχών και υπουργών και πολλές φορές δεν ήξεραν που πάνε τα τέσσερα,αν ήταν κάποιοι εξ αυτών ιδεοληπτικοί και με φοβερές αγκυλώσεις ή φοβερά αριβίστες;Σαφέστατα ναι.
Ήταν όμως και η μόνη κυβέρνηση που είδαμε τα τελευταία χρόνια να μπουκάρει κλιμάκιο του ΚΚ σε γραφεία υπουργού εργασίας για να ζητήσει "εξηγήσεις" ενώ το 15-19 η επιθεώρηση εργασίας και στελεχώθηκε επαρκώς και δούλευε,ενώ σήμερα ο εργαζόμενος έχει δίπλα του μόνο τον... ρουβίκωνα.Ήταν η μόνη κυβέρνηση που κάθε της απόφαση ή επιλογή κρινόταν είτε αυστηρά είτε χυδαία με αδιανόητη λάσπη και προπαγάνδα και διαστρέβλωση της πραγματικότητας.Η μόνη κυβέρνηση που είδαμε εκπρόσωπο του ΚΚ απο το βήμα της βουλής να κουνάει καρβέλια ψωμί και γάλα για την "ακρίβεια".Ήταν δηλαδή η μόνη κυβέρνηση που πολεμήθηκε τόσο συστηματικά,χυδαία,οργανωμένα και ανελέητα.Όπως ήταν και η μόνη αντιπολίτευση που αυτή η πολεμική εναντίον της οχι μόνο δεν σταμάτησε,αλλά γιγαντώθηκε επι χίλιες φορές.
Η κυβέρνηση που πήρε και χυδαίες αποφάσεις όπως της αύξησης των ορίων συνταξιοδότησης στα 67 και μια σειρά στελεχών της (αρε γελοίε κατρούγκαλε) να θεωρούν πως αυτό είναι "σωστό" ή και επιβεβλημένο.Κατανοώ πως έπρεπε να παρθούν δυσάρεστα μέτρα γιατί αλλιώς ευρώπη "γιοκ" αλλά σε κάποια πράγματα κάποιοι έδειξαν παραπάνω "ζήλο" απο όσο θα έπρεπε και είναι σαφέστατα διαφορετικό τα δυσάρεστα μέτρα αυτά να κοιτάς να μην χτυπάνε τους αδύναμους αλλά όντως αυτούς που φταίνε ή έβαλαν λιθαράκι στην χρεοκοπία της χώρας,αλλά κάπου χάθηκε το μέτρο.
Στα φοβερά λάθη εκείνης της κυβέρνησης εντοπίζουμε και την αφέλεια της να θεωρεί πως η δικαιοσύνη στο ανώτερο επίπεδο της θα μπορούσε να είναι αμερόληπτη και ουδέτερη.Σε μια χώρα ιδεοληπτικών βαλκάνιων καρνάβαλων,μια χώρα με μακρά παράδοση και ρίζες σε κάθε λογής φασιστική λογική το να πιστεύει κανείς πως οι "αρμοί" της εξουσίας και ο πλέον θεμελιώδης πυλώνας του συστήματος,δηλαδή η δικαιοσύνη είναι κατ ελάχιστο "ελευθέρας βοσκής" και ανεξάρτητη ή ιδεολογικά "ουδέτερη" είναι εγκληματική αφέλεια.
Στα μεγάλα λάθη του Σύριζα εκείνων των χρόνων έως και το 23 μπορούμε να καταλογίσουμε και το αφελές πλάνο κλεισίματος του ματιού προς την καραμανλική λαικίστικη δεξιά με σκοπό είτε την ανοχή ενός τμήματος του εγχώριου συστήματος, είτε ως μέσο πλαγιοκόπησης του σημιτικού ΠΑΣΟΚ.
Θα μου πεις πως χωρίς "τέτοια" κόλπα, σε αυτή την μπανανία,κάποιος που δεν είναι απο τζάκι πρωθυπουργός, δεν γίνεται. Όμως η καραμανλική δεξιά, η κυβέρνηση καραμανλή δηλαδή, ήταν που χρεοκόπησε και διέλυσε τον τόπο αφήνοντας 120 δις επιπλέον χρέος κι αυτό δεν μπορείς να το "ξεχνάς" για οποιοδήποτε τακτικισμό ή μανούβρα πόσο μάλλον όταν στο "τέλος" σου μένουν αντώναροι και σπηλιωτόπουλοι στο κόμμα.Αυτό ήταν κατρακύλα,οχι διεύρυνση κι ας είναι πλέον παρελθόν όλα αυτά.
Φατρίες αδίστακτων μαφιόζων "τρέχουν" το μαγαζάκι Ελλάς Α.Ε κι αυτό είναι γεγονός αλλά αυτοί οι μαφιόζοι δεν θα υπήρχαν αν ο λαός δεν ήταν κατώτερος των προσδοκιών και εξίσου βαθιά διεφθαρμένος. Όπως γεγονός είναι πως ο Σύριζα είχε απο καιρό σαπίσει και έπρεπε να πεθάνει.
Ο Σύριζα που για κάποιο διεστραμμένο λόγο ξέχασε πως η πραγματική του επιρροή στην εγχώρια πραγματικότητα ήταν ένα 3.5 με 4.5% και τίποτα περισσότερο.Ο Σύριζα που ξέχασε (μια μεγάλη μερίδα στελεχών του) πως κυβέρνηση έγιναν εξαιτίας του Αλέξη Τσίπρα με τα όποια στραβά και τα όποια καλά του και για κανέναν άλλο λόγο.Τον ίδιο Αλέξη Τσίπρα που επιμελώς πολλοί ήθελαν να τον "βγάλουν" εκτός για να γίνουν οι ίδιοι χαλίφης στην θέση του χαλίφη ή που τον χρησιμοποίησαν για δικές τους ατζέντες και αφηγήματα.Εδώ ένας Καρανίκας,ένας απόλυτος πουθενάς σήμερα είναι κάποιος εξαιτίας του Αλέξη Τσίπρα και σήμερα πουλάει ιστορίες για αγρίους για το τι είναι ή τι δεν είναι αριστερά.Άσε μας ρε Νικόλα με τις παπαριές σου κι εσύ.Άντε με τα νέα φιλαράκια σου να κάνεις την καλή και μην λες πολλά.
Ο Τσίπρας απο μόνος του,χωρίς σοβαρά στελέχη και σοβαρή ομάδα ανθρώπων γύρω του,μέχρι το 15-19 μπορεί να "πάει".Ο Τσίπρας με σοβαρά στελέχη και σοβαρούς ανθρώπους σε μια πραγματικά σοβαρή προσπάθεια,μπορεί να πάει ακόμα "παραπέρα".
Κι αυτή την φορά δεν θα είναι ο Τσίπρας του Σύριζα,ενός κόμματος που ανήκε στην Κ.Ε και σε άλλους (συλλογικά όργανα),αλλά ο Τσίπρας που κάθε επιλογή και απόφαση θα είναι καθαρά δική του.Θα είναι ο Τσίπρας που δεν θα έχει αναγκαστικά δίπλα του ηλίθιους ιδεοληπτικούς ή εγωπαθείς καραγκιόζηδες,αλλά αυτούς της αρεσκείας του.Δεν θα είναι ο Τσίπρας που αλλιώς τα πίστευε νεότερος,αλλά ο Τσίπρας που είδε και ωρίμασε.
Και σε αυτήν την βάση θα κριθεί το νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα,δηλαδή τα στελέχη, αλλά και ο ίδιος προσωπικά.
Και μην γελιέστε,ο Τσίπρας είναι η τελευταία ευκαιρία να δοθούν λύσεις σε καθεστώς κοινωνικής ειρήνης και μιας σχετικής ομαλότητας γιατί η χώρα αυτή δεν τραβάει για άλλου τύπου περιπέτειες.
Σε μια σοβαρή χώρα και έναν σοβαρό λαό,απο το 19 μέχρι και σήμερα,θα έπρεπε ήδη να είχε σχηματιστεί μια υγιής εναλλακτική απέναντι στην λαίλαπα που ζούμε.Δεν φταίει κανένας Τσίπρας που αυτη η χώρα και η αριστερά ευρύτερα "μέχρι Τσίπρα πάει".Τρία χρόνια απραξίας είχε ο Τσίπρας και ΚΑΝΕΝΑΣ δεν κατάφερε να κάνει το παραμικρό που να συγκινήσει τον κόσμο.Είναι κι αυτό,σημάδι της κατάντιας μας.
Ν.Κ