Άψυχο σχήμα, δόξης κενής, οι άδειες μέρες, χωρίς εσένα
Σπαραγμός απώλειας, γνώση αλέθει. Η προσμονή σου φως, αλάτι στην πληγή
Κι όμως τα μάτια σου, τα διαμάντια της καρδιάς μου, όπως σου είχα ξαναπεί, θα’ναι παντοτινά δικά μου
Σκέψη πρώτη μου και τελευταία, κάποια μέρα θα θυμάσαι, τον λόγο ενός τρελού, που στο κενό παρέδωσε ξανά την ύπαρξη του, γιατί απο εσέ δεν άντεξε, την ανώριμη ψυχή σου.
5-2-2021
Ν.Κ