Παράβλεψη στο κύριο περιεχόμενο

Πίνακας Ανακοινώσεων & Αποφθεγμάτων

News
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ: Ο Μάρξ ήταν ΚΑΤΑ της μετανάστευσης κάθετα και οριζόντια..προσωπικά μια χαρά μαρξιστικές θέσεις υπερασπίζομαι και είμαι υπερ της μετανάστευσης υπο ΟΡΟΥΣ..άλλοι δεν ξέρω τι κάνετε και δεν με αφορά.... Το Απόφθεγμα της ημέρας: ! "Quod nocet, saepe docet.De malo, bonum."

Σάββατο 11 Απριλίου 2026

Ταξική ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

 

Η πραγματική ελίτ δεν στερείται μόνον της ανάγκης ύπαρξης των κρατικών δομών, αλλά, αντιθέτως, τις αποστρέφεται. Θωρακισμένη με ιδιωτική φύλαξη σε εικοσιτετράωρη βάση, διαβιοί σε ένα παράλληλο κοινωνικό σύμπαν και υπό αυτό το πρίσμα σχεδιάζει τις επιχειρηματικές της κινήσεις και τα γεωπολιτικά της συμφέροντα. Παράλληλα, η μεγαλοαστική τάξη, αν και διαθέτει επίσης μέσα προστασίας —είτε ιδιωτικά είτε μέσω των κρατικών μηχανισμών καταστολής— δεν ταυτίζεται σε καμία περίπτωση με την ελίτ.

Στον αντίποδα, το προλεταριάτο και η μικροαστική τάξη στερούνται παντελώς ουσιαστικών ωφελειών, ενώ η μεσοαστική τάξη οδηγείται στον ολοκληρωτικό αφανισμό. Εντούτοις, για τον μικροαστό και τον προλετάριο, ο μεγαλοαστός φαντάζει ως η ελίτ: είναι η ορατή μορφή ισχύος και, αναμφίβολα, ένας εξίσου δεινός ταξικός αντίπαλος. Ωστόσο, η απόδοση του όρου «ελίτ» σε εγχώριες ισχυρές οικογένειες, όπως για παράδειγμα στην οικογένεια Λάτση, αποτελεί εννοιολογική αλλοίωση. Η περιοχή αυτή έχασε οριστικά την όποια ελίτ της το 1453 τμήματα της οποίας είτε μετανάστευσαν και ενσωματώθηκαν στην ελίτ της δύσης (φλωρεντία-βενετία και αλλού) είτε ενσωματώθηκαν στην νέα τότε οθωμανική πραγματικότητα.

Η αυθεντική ελίτ του δυτικού κόσμου "δημιούργησε" ή επέτρεψε να δημιουργηθεί μια μεγαλοαστική τάξη χαρακτηριζόμενη από τέτοιο βαθμό ηθικού εκφυλισμού και αναλγησίας, ώστε η ίδια να αυτοαποκαλείται «ρυθμιστικός παράγοντας». Αυτή η αυταπάτη την οδηγεί στη λήψη αποφάσεων που αντιστρατεύονται το ίδιο της το συμφέρον, το οποίο θα έπρεπε κανονικά να ταυτίζεται με την ευημερία των υποδεέστερων σε αυτήν τάξεων και των εθνικών κρατών.

Η συμμετοχή στην ελίτ προϋποθέτει απαρεγκλίτως τίτλους ευγενείας. Ακόμη και προσωπικότητες όπως ο Elon Musk αντιμετωπίζονται από αυτήν ως μέλη της «πλέμπας» ή ως «χρήσιμοι ηλίθιοι» άσχετα αν σε πολλές περιπτώσεις,ένας πλούσιος μεγαλοαστός έχει περισσότερο ρευστό απο έναν ευγενή. Η ελίτ, με ιδιαίτερη οξύνοια, εργαλειοποιεί τις κατώτερες τάξεις εναντίον των μεγαλοαστών, επιδεικνύοντας μια αριστοτεχνική στρατηγική επικράτησης. Όταν ο μεγαλοαστός, εντός του πλαισίου της παγκοσμιοποίησης, θεωρεί εσφαλμένα πως η φοροαποφυγή και η εγκατάλειψη της χώρας του —της οποίας αποτελεί τον φυσικό εκπρόσωπο— εξυπηρετούν τα συμφέροντά του, τότε η ελίτ έχει ήδη θριαμβεύσει.

Στην κοινωνική ιεράρχηση, δύο μόνον τάξεις κατέχουν πλήρη επίγνωση της θέσης τους: ο προλετάριος ή εξαθλιωμένος και ο αριστοκράτης. Η περίπτωση του αστού, ο οποίος εμφορείται από την ψευδαίσθηση της απόλυτης ισχύος, στερείται σοβαρότητας. Φυσιογνωμίες όπως ο Πούτιν, ο Ερντογάν ή ο Κιμ Γιονγκ Ουν, βρίσκονται στο μεταίχμιο της εισόδου σε αυτό το κλειστό «κλαμπ», υπό την προϋπόθεση της μετάβασης σε καθεστώς τσαρισμού ή δυναστείας — με εξαίρεση τη δυναστεία των Κιμ, η οποία ήδη φέρει χαρακτηριστικά «θεϊκής» καταγωγής.

Εν κατακλείδι, ως μέλη της ελίτ λογίζονται αποκλειστικά όσοι κατέχουν τίτλους ευγενείας· πρόκειται συνήθως για μεγαλοτραπεζίτες που συνδέονται με τον Παπικό Θρόνο και αριστοκράτες σε ρόλο επενδυτών. Οι τίτλοι αυτοί ενσωματώνουν ισχύ και πλούτο που υπερβαίνουν κατά πολύ τα άμεσα υλικά αγαθά — μια θεματική, ωστόσο, που χρήζει περαιτέρω αναλύσεως στο μέλλον.

Αξίζει να σημειωθεί εξίσου,πως την πραγματική ισχύ σε αυτές τις οικογένειες,δεν την βρίσκει κανείς στον εκάστοτε "βασιλέα",αλλά στα πέριξ της οικογενείας αυτών.Για αυτό άλλωστε και οι φαιουδάρχες (ευγενείς),ήταν πολλές φορές ιστορικά οι μεγαλύτεροι εχθροί των βασιλικών οίκων,γιατί κατά τον μεσαίωνα και την μετά-μεσαιωνική περίοδο οι μονάρχες σε αρκετές περιπτώσεις απειλούσαν άμεσα την εξουσία των φαιουδαρχών προς όφελος των λαών τους κι απο όσο γνωρίζουμε ΟΥΔΕΠΟΤΕ οι φαιουδάρχες (αριστοκράτες) έχασαν τις περιουσίες τους.Βασιλικοί οίκοι και μοναρχίες ξηλώθηκαν και περιορίστηκαν αλλά οι φαιουδάρχες...Καλό θα ήταν να το ερευνήσετε.

Για έναν άνθρωπο του μεσαίωνα και της αναγέννησης,ο βασιλιάς συνήθως ήταν η μόνη ελπίδα προστασίας ή και ελπίδας προς τον εκάστοτε κόμη ή δούκα (φαιουδάρχες) που έκαναν κυριολεκτικά ΟΤΙ γούσταραν στα.."τσιφλίκια" τους.

Οι δε συνεργασίες και οι "ανίερες" συμμαχίες αριστοκρατών με τους ταξικά αφυπνισμένους και τότε επαναστατημένους λαούς της ευρώπης,ειδικά στην Αγγλία αλλά και αλλού, προκαλεί μεγάλο "ενδιαφέρον".

11/4/2026

Ν.Κ


Διαβάστε επίσης

Το Μέλλον